طاها

دلنوازان

tahabook — Sat, 24 Oct 2009 19:33:18 GMT

حال من دست خودم نیس

دیگه آروم نمی گیرم

دلم از کسی گرفته که

می خوام براش بمیرم

باز سرنوشت و انتهای آشنایی

باز لحظه های غم انگیز جدایی

باز لحظه های ناگزیره دل بریدن

بازم اول راه و حس تلخه نرسیدن

چت یک دختر و پسر با کلاس

tahabook — Fri, 23 Oct 2009 18:51:29 GMT

دختر: سلام خواهش میکنم! Asl pls ؟

پسر: تهران/وحید/26 و شما؟

دختر: تهران/نازنین/22

پسر: چه اسم قشنگی! اسم مادربزرگه منم نازنینه!

دختر: مرسی! شما مجردین؟

پسر: بله. شما چی؟ ازدواج کردین؟

دختر: نه منم مجردم! راستی تحصیلاتتون چیه؟

پسر: من فوق لیسانس مدیریت از دانشگاه MIT دارم!!! شما چی؟

دختر: من فارق التحصیل رشته گرافیک از دانشگاه سرین فرانسه هستم.!!!

پسر: WOW چه عالی! واقعا از آشناییتون خوشبختم.!

دختر: مرسی منم همینطور! راستی شما کجای تهران هستین؟

پسر: من بچه تجریشم! شما چی؟

دختر: ما هم خونمون اونجاس! شما کجای تجریش میشینید؟

پسر: خیابون دربند! شما چی؟

دختر: خیابون دربند!؟ کجای خیابون دربند؟

پسر: خیابون دربند ، خیابون........کوچه..........پلاک......... ، شما چی؟

دختر: اسم فامیلیه شما چیه؟

پسر: من؟ حسینی! چطور!؟

دختر: چی؟ وحید تویی؟ خجالت نمیکشی چت می کنی؟ تو که گفتی امروز با زنت میخوای بری

قسطای عقب مونده ی خونه رو بدی! مکانیکی رو ول کردی نشستی چت می کنی؟

پسر: عمه مولوک شمایین!؟ چرا از اول نگفتین؟ راستش! راستش!

دیشب می خواستم بهتون بگم امروز با فریده..... ، آخه می دونین............

دختر: راستش چی؟ حالا آدرس خونه منو به آدمای توی چت میدی؟ میدونم به فریده چی بگم!

پسر: عمه جان! تو رو خدا نه! به فریده چیزی نگین! اگه بفهمه پوستمو میکنه! عوضش منم به عمو فریبز چیزی نمیگم

دختر: اوووووووم خب ، باشه چیزی بهش نمیگم. دیگه اسم فریبرزو نیاریا !

پسر: باشه عمه مولوک بای.......!!!

سال تحصیلی 89-88مبارک

tahabook — Tue, 22 Sep 2009 20:30:18 GMT

یار دبستانی من

بامن و هم راه منی

چوب الف بر سر ما

بغض من و آه منی

حک شده اسم من و تو

رو تن این تخت سیاه

ترکه بیداد و ستم

مونده هنوز رو تن ما

دشت بی فرهنگی ما

هرز تمومه علفاش

خوب اگه خوب

بد اگه بد

مرده دلای آدما

دست من و تو باید این

پرده ها رو پاره کنه

کی میتونه جز من و تو

درد ما رو چاره کنه

یار دبستانی من

با من و هم راه منی

چوب الف بر سر ما

بغض من و آه منی

حک شده اسم من و تو

رو تن این تخت سیاه

ترکه ی بیداد و ستم

مونده هنوز رو تن ما

عاشقان عیدتان مبارک

tahabook — Wed, 16 Sep 2009 21:15:48 GMT

روز عید فطری، امام حسن مجتبی (علیه السلام) مردی را سرگرم بازی و خنده دیدند، به اصحاب خویش روی کرده، فرمودند:

"خداوند ماه مبارک رمضان را میدانی ساخته تا بندگانش در آن به مسابقه عبادت و طاعت بپردازند. در این مسابقه گروهی پیشی گرفتند، برنده شدند و رستگار گشتند، و گروهی پس افتادند، باختند و جز خسارت حاصلی نبردند. پس شگفتا! شگفت از کسانی که در چنین روزی – که نیکوکاران و بلندهمتان پاداش و جایزه می‌گیرند و مقصران و سست همتان خسران می‌بینند – چنین به خنده و بازی سرگرم باشد

عــیــد آمــد و عــیــد آمــد ، یــاری کــه رمـیــد آمد

عــیــدانه فـــــراوان شــد ، تــا بــاد چــنــیــن بــادا

آن بــاد هــوا را بــیــن ، زافــســون لــب شــــیرین

بــا نــای در افــغــان شــد ، تــا بــاد چــنــیـــن بادا

فــرعــون بــدان ســختــــی ، با آن هـمــه بدبختی

نــک مــوســی عــمــران شــد ، تــا بــاد چنین بادا

آن گــرگ بــدان زشــتــی ، بــا جــهل و فرامشتی

نــک یــوســف کــنــعــان شــد ، تــا بــاد چنین بادا

شــمــس الــحــق تــبــریـزی ، از بس که در آمیزی

تبــــریــز خــراســـــن شــد ، تــا بــاد چــنــیــن بادا

از «اســلــم شــیــطــانــی» شــد نفــس تـو ربانی

ابلیــس مسلمــان شــد ، تــــا بــاد چــنــیــن بــادا

آن مــــاه چــــو تابان شــد ، کونین گلستــان شــد

اشخاص همه جـان شــد ، تا باد چــــنیــــن بــــادا

بــــر روح برافــــزودی تــا بــــــود چــــــنــیــن بــودی

فــــر تــو فــــروزان شــــد ، تــا بــــاد چــنیــن بــادا

قهرش همه رحمت شد ، زهرش همه شربت شد

ابـــرش شـکرافشــان شــد ، تــا بــاد چـنــیــن بادا

ارضی چــو سمــــایــی شد ، مقصــود سنایی شد

ایــن بود هــمــه آن شــد ، تا بـــاد چـــنـــیــــن بادا

خــامـــوش ، که سرمستم بر بسـت کسی دستم
انــــدیشــــه پــریشــــان شــد ، تا باد چنیــن بــادا

خدایا، مطربان را انگبین ده

براى ضرب دست آهنین ده

چو دست و پاى وقف عشق كردند

تو همشان دست و پاى راستین ده

چو پر كردند گوش ما ز پیغام

تو شان صد چشم بخت‏ شاه ‏بین ده

كبوتروار نالانند در عشق

تو شان از لطف خود برج حصین(1) ده

ز مدح و آفرینت هوش ها را

چو خوش كردند، همشان آفرین ده

جگرها را ز نغمه آب دادند

ز كوثرشان تو هم ماء معین ده

خمش كردم، كریما، حاجتت نیست

كه گویندت: «چنان بخش و چنین ده‏»

"غزلى از مولانا"

عید سعید فطر،

روز اتمام بهار صیام و قیام و گاه شکر نعمت و رحمت الهی،

بر عموم مسلمین جهان تهنیت باد

همه چیز در باره ماه زیبای رمضان

tahabook — Sun, 23 Aug 2009 11:17:18 GMT

بوی سحر و صدای ربنا

به نام بخشنده بی همتا

باز هم پس از یک سال رسیدیم به روزهایی که

شاید بوی ریا نمی آید

بوی خدا می آید

صدای ربنا می آید

صدای الغوث می آید

صدای یا رب یا رب

صدای موذن صدای قرآن

بوی سحر بوی افطار

نیایش عبادت اشک توبه اطاعت

شیطان در زنجیر می شود

آری بوی خدا می آید

صدای صلوات

واقعا چه زیباست روزه داری

یکی شدن و همه برای یکی شدن

دعوت به سفره و مهمانی خدا

مهمانی خدا با مهمانی همه فرق می کند

گرسنگی زیبا می شود تشنگی پاداش دارد

همه راستگو می شوند

خدایا ممنونم که یک بار دیگر اجازه نشستن بر سفره

و دعوت به این مهمانی را دادی

نشستن بر این سفره لیاقت می خواهد خود خدا دعوت

می کند پس قدرش را بدانیم

ماه بهار قران ماه شب های قدر ماه رمضان آمد

این ماه برهمه مسلمانان تهنیت باد

رمضان از اسماء الله است

هشام بن سالم نقل روایت مى‏ نماید و مى‏ گوید: ما هشت نفر از رجال در محضر حضرت ابى جعفر امام باقر (علیهما السلام) بودیم، پس سخن از رمضان به میان آوردیم.

    فقال علیه السلام: لا تقولوا هذا رمضان، و لا ذهب رمضان و لا جاء رمضان، فان رمضان اسم من اسماء الله عز و جل لا یجیى و لا یذهب و انما یجیى‏ء و یذهب الزائل و لكن قولوا شهر رمضان فالشهر المضاف الى الاسم و الاسم اسم الله و هو الشهر الذى انزل فیه القرآن، جعله الله تعالى مثلا و عیدا و كقوله تعالى فى عیسى بن مریم (علیهما السلام) و جعلناه مثلا لبنى اسرائیل.

    امام علیه السلام فرمود: نگوئید این است رمضان، و نگوئید رمضان رفت و یا آمد، زیرا رمضان نامى از اسماء الله است كه نمى‏ رود و نمى‏ آید كه شى‏ء زائل و نابود شدنى مى‏ رود و مى‏ آید، بلكه بگوئید ماه رمضان، پس ماه را اضافه كنید در تلفظ به اسم، كه اسم اسم الله مى‏ باشد، و ماه رمضان ماهى است، كه قرآن در او نازل شده است، و خداوند آن را مثل و عید قرار داده است همچنانكه پروردگار بزرگ عیسى بن مریم (سلام الله علیهما) را براى بنى اسرائیل مثل قرار داده است، و از حضرت على بن ابى طالب (علیه السلام) روایت‏شده كه حضرت فرمود: «لا تقولوا رمضان و لكن قولوا شهر رمضان فانكم لا تدرون ما رمضان‏» شما به راستى نمى‏ دانید كه رمضان چیست (و چه فضائلى در او نهفته است)

ماه زیبای خدا ای رمضان

ای رمضان

مــاه زیبــای خــدا ای رمضـان ماه قـرآن و دعـا ای رمضـان

هر کجـا پا بنهی یـاد خــداست ذکرحق در همه جا ای رمضـان

شبت آرام وسحر شیرین است روزهـا پــر ز صفـا ای رمضـان

صـوت قـرآن و منـاجـات و دعـــا همـه آهنـگ خــدا ای رمضـان

دل مـا را کـه گنـه کـرده سیـاه پرکن از نـور و صفـا ای رمضـان

همـه مهـمـان خـداونـد کریـــم سر این سفره سرا ای رمضـان

وقـت افـطـار و سحــر یـاد کنیـم از امــام و شهــدا ای رمضـان

تا خــدا عمــر دهــد با دل شــاد نشـوم از تو جــدا ای رمضـان

مژده ای منتظران ماه خدا امده است

ماه شبهای مناجات و دعا امده است

ماه پر مغفرت و رحمت و برکت امده

ماه زیبای عنایات خدا امده است

ماه دلدادگی بنده به معبود رسید

بر سر سفره شاهانه گدا امده است

ایکه دل خسته به وسواس شیاطین هستی

دل قوی دار بشارت زصبا امده است

رفت بی عفتی و هرزگی و بدبختی

ای گنه پیشه بیا ماه حیا امده است

ای به دام گنه افتاده رهیدن سر کن

ماه پرواز بسوی شهدا امده است

دل بیمار بیا مژده طبیب امده است

دردمندانه بیا اذن شفا امده است

حضرت دوست در این ماه تماشا دارد

یار در جلوه سر کوی وفا امده است

ان سفر کرده که سالیست از او بی خبریم

بهر شادی دل اهل بکا امده است

امده ماه خدا وقسم تنها نیست

هم رهش منتقم ال عبا امده است

الهی العفو

بیشتر در مورد ماه رمضان بدانیم:

ماه رمضان نهمین ماه از ماههای قمری و بهترین ماه سال است ، بهترین فرصت برای به دست آوردن کمال و معنویت ؛ ماهی که می توان در آن به تقرب رسید و حقایق را آنگونه که هست نظاره کرد.
در این ماه شریف ؛ روحانیت خاصی بر جسم و روح انسان حاکم است و آدم خاکی به واسطه تاثیر این حالات احساسی آسمانی دارد .
رمضان ؛ ماه رحمت و غفران الهی است که دریای بیکران لطف و عنایت حضرت دوست در آن جوشش و تلاطم دیگری دارد .
پیامبر اعظم (ص ) شعبان را ماه خود و رمضان را ماه خدا دانست و امت خویش را نسبت به اهمیت آن آگاه فرمود .
امام سجاد (ع) نیز در وداع از ماه مبارک رمضان ؛ مناجاتی جانسوز دارد و مانند کسی که می خواهد از عزیزترین خویش جدا شود با این ماه پر عظمت بدرود می گوید .

رمضان از اسماء الهی است
رمضان اسمى از اسماء الهى است و نباید‏ به تنهائى ذکر کرد مثلا بگوئیم، رمضان آمد یا رفت، بلکه باید گفت ماه رمضان آمد، یعنى ماه را باید به اسم اضافه نمود، در این باره به سخنان حضرت امام محمد باقر (علیه السلام) اشاره می کنیم .
هشام بن سالم نقل روایت می کندو می گوید: ما هشت نفر از رجال در محضر حضرت ابی جعفرامام باقر (ع ) بودیم ، پس سخن از رمضان به میان می آوردیم .
امام علیه السلام فرمود: نگوئید این است رمضان، و نگوئید رمضان رفت و یا آمد، زیرا رمضان نامى از اسماء الله است که نمى‏رود و نمى‏آید که شى‏ء زائل و نابود شدنى مى‏رود و مى‏آید، بلکه بگوئید ماه رمضان، پس ماه را اضافه کنید در تلفظ به اسم، که اسم اسم الله مى‏باشد، و ماه رمضان ماهى است، که قرآن در او نازل شده است، و خداوند آن را مثل و عید قرار داده است همچنانکه پروردگار بزرگ عیسى بن مریم (سلام الله علیهما) را براى بنى اسرائیل مثل قرار داده است، و از حضرت على بن ابى طالب (علیه السلام) روایت‏شده که حضرت فرمود: «لا تقولوا رمضان و لکن قولوا شهر رمضان فانکم لا تدرون ما رمضان‏» (۲) شما به راستى نمى‏دانید که رمضان چیست (و چه فضائلى در او نهفته است).

واژه رمضان و معناى اصطلاحى آن
رمضان از مصدر «رمض‏» به معناى شدت گرما ، و تابش آفتاب بر رمل… معنا شده است ، انتخاب چنین واژه‏اى براستى از دقت نظر و لطافت ‏خاصى برخوردار است ، چرا که سخن از گداخته شدن است ، و شاید به تعبیرى دگرگون شدن در زیر آفتاب گرم و سوزان نفس و تحمل ضربات بى امانش ، زیرا که رمضان ماه تحمل شدائد و عطش است ، عطشى ناشى از آفتاب سوزان یا گرماى شدید روزهاى طولانى تابستان.
و عطش دیگر حاصل از نفس سرکشى که پیوسته مى‏گدازد، و سوزشش براستى جبران ناپذیر است.
در مقایسه این دو سوزش، دقیقا رابطه عکس برقرار است، بدین مفهوم که نفس سرکش با چشیدن آب تشنه‏تر مى گردد، وهرگز به یک جرعه بسنده نمى‏کند، و پیوسته آدمى را در تلاش خستگى ناپذیر جهت ارضاى تمایلات خود وا مى‏دارد. و در همین رابطه است که مولوى با لطافت هرچه تمامتر این تشبیه والا را به کار مى‏گیرد و مى‏گوید:
آب کم جو تشنگى آور به دست تا بجوشد آبت از بالا و پست تا سقا هم ربهم آید جواب تشنه باش الله اعلم بالصواب زین طلب بنده به کوى حق رسید درد مریم را به خرما بن کشید اما از سوى دیگر، عطش ناشى از آفتاب سوزان سیرى پذیر است، و قانع کننده.
این ماه ماه نزول قرآن و ماه خداوند است و شب های قدر در آن قرار دارد.

التماس دعا

دریا و ساحل

tahabook — Wed, 05 Aug 2009 07:37:18 GMT

دریا و ساحل

عاشقی بود به اسم دریا و معشوقی بود به اسم ساحل ... دریا همیشه در تلاطم بود تا هر طوری که شده نظر ساحل رو به خودش جلب بکنه و بتونه عشقش رو به ساحل تقدیم بکنه ... ثانیه ها .... دقیقه ها .... ساعت ها .... روزها .... هفته ها .... ماه ها .... سال ها .... قرن ها و هزاران و هزاران و هزاران سال دریا فکر کرد و فکر کرد و تلاش کرد تا بتونه ساحل رو عاشق خودش بکنه . ولی نشد که نشد ... تا اون موقع دریا نمیذاشت که امواج احساسش به ساحل برسن ... حتی نمیذاشت ساحل صدای اونارو بشنوه ... آخه فکر میکرد ساحل ممکنه دوسش نداشته باشه ... ولی یه روز با خودش فکر کرد که برای یک بار هم که شده یه کاری رو امتحان بکنه ... به همین خاطر هم تمام عشقش رو به شکل موج های کوچک درآورد و همشون رو به سوی ساحل فرستاد ... وقتی ساحل این عشق رو دید و فهمید که دریا چقدر دوسش داره تصمیم گرفت که اون هم عاشقانه دریا رو دوست داشته باشه ... ساحل از اون به بعد از دریا خواست که عشقش رو با همون موج ها و صداشون به اون نشون بده ... ساحل هم به دریا اجازه داد تا با موج هاش رو به هر شکلی که میخواد به ساحل بده...برای همینه که دریا همیشه مواجه...و موج عشقه که دریا مدام نثار ساحل میکنه ... هرچقدر این امواج بزرگتر باشند شدت علاقه ی دریا به ساحل بیشتره و این یعنی اونها در حال معاشقه هستند ...ولی متاسفانه آدما فکر میکنند که این مواقع دریا عصبانیه و طوفانی.. . در حالی که اصلا اینطوری نیست ... در ضمن از وقتی که دریا و ساحل عاشق هم شدند تا حالا کسی نتونسته اونها رو از هم جدا بکنه ... هرجا دریا باشه ساحل هم هست و هر کجا که ساحل باشه دریا هم اونجاست ...

خوش خيال كاغذي
دستمال كاغذي به اشك گفت
"قطره، قطره ات طلاست
يك از طلاي خود حراج مي كني؟
عاشقم
با من ازدواج مي كني؟"
اشك گفت:
"ازدواج اشك و دستمال كاغذي!!
تو چقدر ساده اي
خوش خيال كاغذي
توي ازدواج ما
نو مچاله مي شوي
چرك مي شوي و تكه اي زباله مي شوي
پس برو و بي خيال باش
عاشقي كجاست
تو فقط دستمال باش "
دستمال كاغذي دلش شكست
گوشه اي كنار جعبه اش نشست
گريه كرد و گريه كرد و گريه كرد
از تن سفيد و نازكش دويد
خون درد
آخرش
دستمال كاغذي مچاله شد

مثل تكه اي زباله شد
او ولي شبيه ديگران نشد
چرك و زشت، مثل اين و آن نشد
رفت اگرچه توي سطل آشغال
پاك بود و عاشق و زلال
او با تمام دستمال هاي كاغذي فرق داشت
چون كه در دلش
خودش
دانه هاي اشك كاشت

عشق یعنی...........

tahabook — Wed, 22 Jul 2009 02:57:18 GMT

عشق يعني يك سلام و يك درود

     عشق يعني درد و محنت در درون

         عشق يعني يك تبلور يك سرود

             عشق يعني قطره و دريا شدن

                   عشق يعني يك شقايق غرق خون

                       عشق يعني زاهد اما بت پرست

                             عشق يعني همچو من شيدا شدن

                                  عشق يعني همچو يوسف قعر چاه

                                      عشق يعني بيستون كندن بدست

                                            عشق يعني آب بر آذر زدن

                                                عشق يعني چون محمد پا به راه

                                                   عشق يعني عالمي راز و نياز

                                                          عشق يعني با پرستو پرزدن

                                                                  عشق يعني رسم دل بر هم زدن

                                                                        عشق يعني يك تيمم يك نماز

                                                                           عشق يعني سر به دار آويختن

                                                                                          عشق يعني اشك حسرت ريختن

                                                                   عشق يعني شب نخفتن تا سحر

                                                                عشق يعني سجده ها با چشم تر

                                                                   عشق يعني مستي و ديوانگى

                                                    عشق يعني خون لاله بر چمن

                                              عشق يعني شعله بر خرمن زدن

                                         عشق يعني آتشي افروخته

                                    عشق يعني با گلي گفتن سخن

                              عشق يعني معني رنگين كمان

                         عشق يعني شاعري دلسوخته

                    عشق يعني قطره و دريا شدن

             عشق يعني سوز ني آه شبان

        عشق يعني لحظه هاي التهاب

   عشق يعني لحطه هاي ناب ناب

عشق يعني ديده بر در دوختن

    عشق يعني در فراقش سوختن

       عشق يعني انتظار و انتظار

           عشق يعني هر چه بيني عكس يار

                 عشق يعني سوختن يا ساختن

                      عشق يعني زندگي را باختن

                           عشق يعني در جهان رسوا شدن

                                عشق يعني مست و بي پروا شدن

                                         عشق يعني با جهان بيگانگى

تو موجی

tahabook — Thu, 16 Jul 2009 16:09:35 GMT

تو در چشم من همچو موجی

خروشنده و سركش و ناشكيبا

كه هر لحظه ات می كشاند بسوئی

نسيم هزار آرزوی فريبا

تو موجی

تو موجی و دريای حسرت مكانت

پريشان رنگين افق های فردا

نگاه مه آلوده ديدگانت

تو دائم بخود در ستيزی

تو هرگز نداری سكونی

تو دائم ز خود می گريزی

تو آن ابر آشفته نيلگونی

چه می شد خدايا ...

چه می شد اگر ساحلی دور بودم؟

شبی با دو بازوی بگشوده خود

ترا می ربودم ... ترا می ربودم

اس ام اس

tahabook — Mon, 13 Jul 2009 20:53:18 GMT

متن و SMS های عاشقانه

هر كسي يه روزي مياد يه روزي ميره، يكي با دلش ميره، يكي با پاهاش،

ولي مواظب باش كسي با پاهاي خودش از دلت نره

جاده خوشبختي در دست تعمير است دور بزن اين اسمش تقديره

هرگز براي عاشق شدن، به دنبال باران و بهار و بابونه نباش.

گاهي در انتهاي خارهاي يک کاکتوس به غنچه اي مي رسي

که ماه را بر لبانت مي نشاند

يه ضرب المثل نميدونم كجايي ميگه كه به هيچ كس به

جز خودت و خرت اعتماد نكن منم به جز خودم و خودت

به هيچ كس اعتماد نميكنم

هر شب برو کنار پنجره تا ستاره ها ببيننت و حسوديشون بشه

که...... ماهشون مال منه

زندگي تفسير سه کلمه است : خنديدن .... بخشيدن ....

و فراموش کردن .... پس.... بخند .... ببخش .... و فراموش کن

ببین دیگه به این شماره نه زنگ بزن نه اس ام اس بده شوخی

هم ندارم میخوام این خط رو بفروشم تا دلت رو بخرم

اسمان را ستاره زيبا ميكند باغچه را گل عشق را محبت بيابان

را چمن چشم را اشك و تو را عمل كردن دماغ زيبا ميكند

بوسه بر عکست زنم ترسم که قابش بشکند.قاب عکس توست

اما شيشه ي عمرمن است بوسه بر مويت زنم ترسم که تارش بشکند.

تارموي توست اما ريشه ي عمر من است

زندگي تفسير سه کلمه است : خنديدن .... بخشيدن .... و فراموش کردن

.... پس.... بخند .... ببخش .... و فراموش کن

زندگي قشنگه اگه با تو باشه... مرگ قشنگه اگه براي تو باشه...

دلتنگي قشنگه اگه به خاطر تو باشه... من قشنگم اگه با تو باشم...

اما تو هر کار بکني قشنگ نميشي پس بيخود زور نزن

دنيا دو روز است يک روز با تو يک روز بر عليه تو

روزي که با تو ست مغرور نشو .... روزي که بر عليه توست ما يوس نشو

گفتمش آغاز درد عشق چيست؟ گفت آغازش سراسر بندگيست

گفتمش پايان آن را هم بگو گفت پايانش همه شرمندگيست گفتمش

درماندردم را بگو گفت درماني ندارد، بي دواست گفتمش يک اندکي تسکين

آن گفت تسکينش همه سوز و فناست

ميدوني چرا خدا به همه دو تا دست , دو تا پا , دو تا چشم داده ,

اما فقط يکي دونه قلب داده؟ براي اين که بگردي , اون يکيش رو پيدا کنی

انواع قهوه : 1- شيرين مثل چشات2 - رقيق مثل قلبت3- تلخ مثل دوريت

هيچگاه نگذار در کوهپايه هاي عشق کسي دستت را بگيرد که

احساس ميکني در ارتفاعات آنرا رها خواهد کرد

زندگي اجبار است مرگ اخطار است دوستي فقط يکبار است اما جدايي بسيار است

سلام،ميدوني رفيق؟ اگه حماقت وجود نداشت دانايي هم معني نداشت.

اگه زشتي نبود زيبايي هم بي معني بود. ميبيني؟ دنيا به تو هم نياز داره

طرح چشمان قشنگت در اتاقم نقش بسته ... شعر مي گويم به يادت

در قفس غمگينو خسته ... من چه تنها و غريبم بي تو در درياي هستي ...

ساحلم شو غرق گشتم بي تو در شبهاي مستي

ميدوني دريا چرا دريا شد؟ به خاطر موجاش اگه موج نداش

هيچ و قت دريا نمي شد،من يه دريام و تو موجهاي مني

به چشمي اعتماد کن که به جاي صورت به سيرت تو مي نگرد ،

به دلي دل بسپار که جاي خالي برايت داشته باشد و دستي را بپذير

که باز شدن را بهتر از مشت شدن بلد است

تو اون فرشته اي که وقتي در فصل بهار قدم ميزني برگ درختان انتظار

پاييز را ميکشند

تا به جاي پاهايت بوسه بزنند

عشق خوبه یا بده

tahabook — Fri, 10 Jul 2009 19:42:36 GMT

از عاشقی نترس!!!!! Don’t be afraid to love

از این که عاشق شوی to love someone

با دل و جان totally and completely

عشق خشنودکننده ترین love is the most fulfilling

وزیباترین احساس دنیاست and beautiful feeling in the world

نترس از دل آزرده شدن Don't be afraid that you will get hurt

یا اینکه طرف مقابل or that the other person

به تو عشق نورزد Wont love you

در هر کاری there is a risk in

خطری هست every thing you do

و هیچ کاری and the rewards

پاداشی همچون پاداش عشق are never so great

در بر نخواهد داشت as what love can bring

پس خود را به عشق بسپار so let yourself get involved

صادقانه و با تمام وجود completely and honestly

و شاد باش and enjoy the possibility

که آنچه پیش می آید that what happens

شاید تنها سرچشمه ی حقیقی شادی باشد!!!!!